هوش مصنوعی:
باد بهار وزیده و جهان را دوباره زیبا و سرسبز کرده است. گوینده با نگاه به گلهای چمن، نور و زیبایی را در چهرهی آنها میبیند.
رده سنی:
همه سنین
این متن یک شعر ساده و زیبا دربارهی طبیعت و بهار است که هیچ محتوای نامناسبی ندارد و برای همهی سنین قابل درک و لذتبردن است.
شماره ۱۵۴ - آن باد بهار بین که برخاست دگر
آن باد بهار بین که برخاست دگر
وز نو چمن جهان بیاراست دگر ۱
اندر چمن گل چو نظر می کردم
در چهره او چو نور پیداست دگر ۲
وز نو چمن جهان بیاراست دگر ۱
اندر چمن گل چو نظر می کردم
در چهره او چو نور پیداست دگر ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۳ - رنگ رخ تو گلست و لعل تو شکر
گوهر بعدی:شماره ۱۵۵ - آن روی چو گل ببین چه رعناست دگر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.