هوش مصنوعی: باد بهار وزیده و جهان را دوباره زیبا و سرسبز کرده است. گوینده با نگاه به گل‌های چمن، نور و زیبایی را در چهره‌ی آن‌ها می‌بیند.
رده سنی: همه سنین این متن یک شعر ساده و زیبا درباره‌ی طبیعت و بهار است که هیچ محتوای نامناسبی ندارد و برای همه‌ی سنین قابل درک و لذت‌بردن است.

شماره ۱۵۴ - آن باد بهار بین که برخاست دگر

آن باد بهار بین که برخاست دگر
وز نو چمن جهان بیاراست دگر ۱

اندر چمن گل چو نظر می کردم
در چهره او چو نور پیداست دگر ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۵۳ - رنگ رخ تو گلست و لعل تو شکر
گوهر بعدی:شماره ۱۵۵ - آن روی چو گل ببین چه رعناست دگر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.