هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از عشق و دلبستگی به معشوق سخن میگوید و از رنجهای عاشقی شکایت دارد. او از دیدن زیبایی معشوق محروم مانده و از غمزههای خونین او گله میکند.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند 'خون ریختن' ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
شماره ۱۸۴ - پا بسته ابروت شدم همچو هلال
پا بسته ابروت شدم همچو هلال
در دیده نشد هنوز آن حسن و جمال ۱
تا چند به نوک غمزه خونم ریزی
ای دوست که کرد خون ما بر تو حلال ۲
در دیده نشد هنوز آن حسن و جمال ۱
تا چند به نوک غمزه خونم ریزی
ای دوست که کرد خون ما بر تو حلال ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۳ - گفتم که چو ابرویت که دیدست هلال
گوهر بعدی:شماره ۱۸۵ - گل گفت به خنده صبحدم با بلبل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
