هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از گفتوگویی عاشقانه سخن میگوید. او از معشوق میپرسد چه کند تا دلش آرام گیرد و معشوق پاسخ میدهد که به او پناه ببرد. سپس شاعر از چیدن میوههایی از لب معشوق سخن میگوید و معشوق با مهربانی پاسخ میدهد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعارههای شعری است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک زیباییشناسی و ادبی آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۸۳ - گفتم چه کنی دوای دل گفتا به
گفتم چه کنی دوای دل گفتا به
ور به نشود دلم بدو گفتا به ۱
گفتم که بچینم از لبش شفتالو
گر سیب زنخ به ما رسد گفتا به ۲
ور به نشود دلم بدو گفتا به ۱
گفتم که بچینم از لبش شفتالو
گر سیب زنخ به ما رسد گفتا به ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۲۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۲ - ای گشته دلم ز دست هجران پر خون
گوهر بعدی:شماره ۲۸۴ - از شرم رخ تو گل ز کار افتاده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
