هوش مصنوعی: شاعر از احساس شرم و خجالت خود در برابر زیبایی چشم‌های معشوق سخن می‌گوید و آن را با نمک در ریش و فریاد به بیگانه و خویش مقایسه می‌کند. همچنین، از مقایسه چشم معشوق با نرگس در بستان و سرافکندگی ناشی از آن یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۲۹۲ - لعلت نمکی در دل ریش افکنده

لعلت نمکی در دل ریش افکنده
فریاد به بیگانه و خویش افکنده ۱

چون چشم تو دید نرگس اندر بستان
از خجلت و شرم سر به پیش افکنده ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۹۱ - ای نوش لبت دلم به نیش افکنده
گوهر بعدی:شماره ۲۹۳ - از تهمت خصم نیستم آسوده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.