غزل ۴۶۹ - من شراب از ساغر جان خورده‌ام

من شراب از ساغر جان خورده‌ام
نقل او از دست رضوان خورده‌ام ۱

گوییا وقت سحر از دست خضر
جام جم پر آب حیوان خورده‌ام ۲

لب فرو بستم تو می‌دان کین شراب
با حریفی آب دندان خورده‌ام ۳

تو مخور زنهار ازین می تا تویی
زانکه من زنهار با جان خورده‌ام ۴

چون تویی تو نماند آنگهی
نعره‌زن زان می که من زان خورده‌ام ۵

چون دریغ آمد به خویشم این شراب
لاجرم از خویش پنهان خورده‌ام ۶

بر فراز عرش باز اشهبم
زقه‌ها از دست سلطان خورده‌ام ۷

دل چو در انگشت رحمان داشتم
شیر از انگشت رحمان خورده‌ام ۸

در فرح زانم که همچون غنچه من
این قدح سر در گریبان خورده‌ام ۹

این زمان عطار گر نوشد شراب
زیبدش چون زهر هجران خورده‌ام ۱۰