هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق حقیقی و پاک در مقابل عشقهای سطحی و هوسبازانه سخن میگوید. همچنین، از رنجها و دشواریهای راه عشق و جدایی از معشوق صحبت میکند و از طبیب (معشوق) میخواهد که به حالش ترحم کند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات و استعارات نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارند تا به درستی درک شوند.
شماره ۳ - جا در صف عشاق مده اهل هوس را
جا در صف عشاق مده اهل هوس را
حیفست که از هم نشناسی گل و خس را ۱
تا بر دلت از ناله غباری ننشیند
از بیم تو در سینه نهفتیم نفس را ۲
ز آهم که شبیخون به فلک میزند امشب
اندیشه کن ای صبح و نگهدار نفس را ۳
گر دیده به حسرت پی محمل بگشایی
دانی که چه خون میچکد از ناله جرس را ۴
رنجید ز آغاز طبیب آن مه و ترسم
یکباره چو اغیار شمارد همه کس را ۵
حیفست که از هم نشناسی گل و خس را ۱
تا بر دلت از ناله غباری ننشیند
از بیم تو در سینه نهفتیم نفس را ۲
ز آهم که شبیخون به فلک میزند امشب
اندیشه کن ای صبح و نگهدار نفس را ۳
گر دیده به حسرت پی محمل بگشایی
دانی که چه خون میچکد از ناله جرس را ۴
رنجید ز آغاز طبیب آن مه و ترسم
یکباره چو اغیار شمارد همه کس را ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲ - درماندگی خود به که گوییم خدا را
گوهر بعدی:شماره ۴ - چون خواهم با سگانش گرم سازم آشنائی را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.