شماره ۲۸ - دلتنگم و پرواز گلستان هوسم نیست

دلتنگم و پرواز گلستان هوسم نیست
گلزار به آسایش کنج قفسم نیست ۱

می گریم و چون شمع امیدی ز کسم نیست
می نالم ومانند جرس دادرسم نیست ۲

در هجر تو بایست که یک عمر بنالم
افسوس که از ضعف بجز یک نفسم نیست ۳

گرم است ز بس صحبت دستم بگریبان
مخمورم و بر ساغر می دسترسم نیست ۴

بر هم زدم از ذوق اسیری پروبالی
ورنه سر پرواز ز کنج قفسم نیست ۵

چیند همه کس دامن گل زین چمن و من
چون غنچه بجز چیدن دامان هوسم نیست ۶

از قطره شبنم ز گلستان چه درآید
از بهر تماشای تو این دیده بسم نیست ۷

دل،بسکه طبیب، از غم عشقش شده روشن
بر خاطر آئینه غبار از نفسم نیست ۸