شماره ۴۶ - از تو چون هر نفسم بر فلک افغان نرسد

از تو چون هر نفسم بر فلک افغان نرسد
که بدادم نرسی تا بلبم جان نرسد ۱

هر چه در عرصه هستی است بپایان برسد
جز شب تیره هجران که بپایان نرسد ۲

نیست یکشب که مرا اشگ جهان پیمانیست
نیست یکشب که مرا ناله بکیوان نرسد ۳

ای که در طرف چمن گل بگریبان داری
از گلت کاش زیانی بگریبان نرسد ۴

هوس بوسه ای از چشمه نوشی دارم
که بجان بخشی آن چشمه حیوان نرسد ۵

من که باک از خطرم نیست از آن می ترسم
که بساحل رسدم کشتی و طوفان نرسد ۶

هر که غلتید ازین غمزه بخون، می داند
که خدنگی بجگر کاوی مژگان نرسد ۷

رسد این تازه غزل کاش بمشتاق طبیب
وای بر آن سخنی کوبسخندان نرسد ۸