غزل ۴۹۴ - تا روی تو قبلهٔ نظر کردم

تا روی تو قبلهٔ نظر کردم
از کوی تو کعبهٔ دگر کردم ۱

تا روی به کعبهٔ تو آوردم
صد گونه سجود معتبر کردم ۲

سرگشته شدم که گرد آن کعبه
هر لحظه طواف بیشتر کردم ۳

روزی نه به اختیار می‌رفتم
در دفتر عشق تو نظر کردم ۴

گویی که هزار سال می‌خواندم
تا جمله به یک نفس زبر کردم ۵

چون جان و جهان خود تو را دیدم
جان دادم و از جهان گذر کردم ۶

زآن روز که پردهٔ تو جان دیدم
سوراخ به جان خویش در کردم ۷

بر روزن دل مقیم بنشستم
جان پیش تو بر میان کمر کردم ۸

چون اصل همه جمال تو دیدم
ترک بد و نیک و خیر و شر کردم ۹

آنگه که دلم چو آفتابی شد
در خود همه چون فلک سفر کردم ۱۰

افسانهٔ دولت تو می‌گفتند
من سوخته‌سر ز خاک بر کردم ۱۱

چون نعره‌زنان به میکده رفتم
هم رقص‌کنان ز پای سر کردم ۱۲

چون بوی شراب عشق بشنودم
خود را ز دو کون بی خبر کردم ۱۳

عطار شکسته را همی هر دم
از عشق رخت درست تر کردم ۱۴