شماره ۶۷ - گر چشم شوخ تو ز جفا خفته نیستی

گر چشم شوخ تو ز جفا خفته نیستی
کار جهان چو زلف تو آشفته نیستی ۱

ور نیستی به همت لعل تو هیچ دل
با نوک غمزه های تو ناسفته نیستی ۲

چوگان زدن نه کار تو بودی بر آفتاب
گره راه گوی ز آه دلم رفته نیستی ۳

چون لاله زیر زلف تو جایی گرفتمی
گر بخت من چو نرگس تو خفته نیستی ۴

گفتی مجیر با تو که در خون کس مشو
گر با تو این سخن دگری گفته نیستی ۵