غزل ۵۲۵ - اگر برشمارم غم بیشمارم

اگر برشمارم غم بیشمارم
ندارند باور یکی از هزارم ۱

نیاید در انگشت این غم شمردن
مگر اشک می‌ریزم و می‌شمارم ۲

گر انگشت نتواند این غم به سر برد
به سر می‌برد دیدهٔ اشکبارم ۳

اگرچه فشاندم بسی اشک خونین
مبر ظن که من اشک دیگر نبارم ۴

گرفتم ز خلق زمانه کناری
فشاندم بسی اشک خون در کنارم ۵

چو روی نگارم ز چشمم برون شد
ز شوقش به خون روی خود می‌نگارم ۶

چه کاری بر آید ز دست من اکنون
که شد کارم از دست و از دست کارم ۷

مرا هست در دل بسی سر پنهان
ندانم که هرگز شود آشکارم ۸

چو صاحب دلی اهل این سر ندیدم
همه سر به مهرش به دل می‌سپارم ۹

چه گویی که عطار عیسی دمم من
چو زهره ندارم که یکدم برآرم ۱۰