هوش مصنوعی: متن بالا یک مرثیه‌ی غم‌انگیز است که از درد فراق و از دست دادن یک عزیز سخن می‌گوید. شاعر از رنج‌های باقی‌مانده پس از مرگ فرد مورد نظر، احساس تنهایی و اندوه عمیق خود و دیگران را بیان می‌کند. همچنین، به از دست دادن جایگاه و عزت فرد اشاره شده و تأثیر این فقدان بر اطرافیان به‌ویژه پدر و مادر توصیف شده است.
رده سنی: 16+ متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و غم‌انگیز است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال سنگین باشد. درک کامل این موضوعات نیاز به بلوغ عاطفی و تجربه‌ی زندگی دارد.

شماره ۱۰ - رفتی و درد دل به جهان در گذاشتی

رفتی و درد دل به جهان در گذاشتی
خفتی و دستها همه بر سر گذاشتی ۱

خاتون کشوری تو نگویی چه اوفتاد؟
کز ما ملول گشتی و کشور گذاشتی ۲

دیدی که راه زحمت اغیار بر نتافت
تنها شدی و عدت و لشکر گذاشتی ۳

تابوت تنگ و حسرت دل بردی از جهان
تاج و سریر و یاره و افسر گذاشتی ۴

در بند خاک ماندی و آزاد و بنده را
بر خاک راه، عاجز و مضطر گذاشتی ۵

ای میوه دل پدر! این دردها نگر
کز مرگ خویش در دل مادر گذاشتی ۶

این بر همی چه بود؟ که بی هیچ موجبی
عصمت سرای خویش مشمر گذاشتی ۷

دامن فشاندی از همه یعنی که می روم
رفتی و هر چه داشتی ایدر گذاشتی ۸

در مغرب هلاک فتادی چو آفتاب
در چشم ما سرشگ چو اختر گذاشتی ۹

بگذشتی از زمانه ولی عمر جاودان
وقف اتابک و دو برادر گذاشتی ۱۰
آوخ که قصر جاه و معالی خراب شد ۱۱
دلها همه شکسته جگرها کباب شد ۱۲
قالب: ترکیب بند
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹ - شه زاده رفت شور به عالم درافگنید
گوهر بعدی:شماره ۱۱ - ای مرغ بر پریده به بالا چگونه ای؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.