هوش مصنوعی: در این متن، شاعر از غم و اندوهی که در زندگی با آن مواجه است سخن می‌گوید و خود را همسایه‌ی محنت و دربند غم توصیف می‌کند. او اشاره می‌کند که در دنیایی که خانه‌ی عمر کوتاه است، غم و اندوه بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی اوست.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عمیق فلسفی و عاطفی است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، موضوعات غم و اندوه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی دارد.

شماره ۱۱۵ - ماییم درین زمانه سر دفتر غم

ماییم درین زمانه سر دفتر غم
غم در خور ما آمده ما در خور غم ۱

در کوی جهان که خانه عمر دروست
همسایه محنتیم و در بادر غم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۴ - تن کو که بدو ناز و دلال تو کشم؟
گوهر بعدی:شماره ۱۱۶ - جان خواست ز من دوش بت دلگسلم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.