هوش مصنوعی:
این متن بیانگر عشق و فداکاری بیحد و مرز است. شاعر از سوزش درونی و عشق بیپایان خود به معشوق سخن میگوید و از رنجها و فداکاریهایی که در این راه متحمل شده است. او از سوختن در آتش عشق و از دست دادن همه چیز برای رسیدن به معشوق میگوید و در نهایت به این نتیجه میرسد که همه چیز را در این راه از دست داده است.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد تا بتوان آن را به درستی درک کرد.
غزل ۵۹۶ - بس که جان در خاک این در سوختیم
بس که جان در خاک این در سوختیم
دل چو خون کردیم و در بر سوختیم ۱
در رهش با نیک و بد در ساختیم
در غمش هم خشک و هم تر سوختیم ۲
سوز ما با عشق او قوت نداشت
گرچه ما هر دم قویتر سوختیم ۳
چون بدو ره نی و بی او صبر نی
مضطرب گشتیم و مضطر سوختیم ۴
چون ز جانان آتشی در جان فتاد
جان خود چون عود مجمر سوختیم ۵
چون ز دلبر طعم شکر یافتیم
دل چو عود از طعم شکر سوختیم ۶
چون دل و جان پردهٔ این راه بود
جان ز جانان دل ز دلبر سوختیم ۷
مدت سی سال سودا پختهایم
مدت سی سال دیگر سوختیم ۸
عاقبت چون شمع رویش شعله زد
راست چون پروانهای پر سوختیم ۹
پر چو سوخت آنگه درافکندیم خویش
تا بهکلی پای تا سر سوختیم ۱۰
خواه گو بنمای روی و خواه نه
ما سپند روی او بر سوختیم ۱۱
چون به یک چو مینیرزیدیم ما
خرمن پندار یکسر سوختیم ۱۲
چون شکست اینجا قلم عطار را
اعجمی گشتیم و دفتر سوختیم ۱۳
دل چو خون کردیم و در بر سوختیم ۱
در رهش با نیک و بد در ساختیم
در غمش هم خشک و هم تر سوختیم ۲
سوز ما با عشق او قوت نداشت
گرچه ما هر دم قویتر سوختیم ۳
چون بدو ره نی و بی او صبر نی
مضطرب گشتیم و مضطر سوختیم ۴
چون ز جانان آتشی در جان فتاد
جان خود چون عود مجمر سوختیم ۵
چون ز دلبر طعم شکر یافتیم
دل چو عود از طعم شکر سوختیم ۶
چون دل و جان پردهٔ این راه بود
جان ز جانان دل ز دلبر سوختیم ۷
مدت سی سال سودا پختهایم
مدت سی سال دیگر سوختیم ۸
عاقبت چون شمع رویش شعله زد
راست چون پروانهای پر سوختیم ۹
پر چو سوخت آنگه درافکندیم خویش
تا بهکلی پای تا سر سوختیم ۱۰
خواه گو بنمای روی و خواه نه
ما سپند روی او بر سوختیم ۱۱
چون به یک چو مینیرزیدیم ما
خرمن پندار یکسر سوختیم ۱۲
چون شکست اینجا قلم عطار را
اعجمی گشتیم و دفتر سوختیم ۱۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۳
۵۴۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۹۵ - هرچه همه عمر همی ساختیم
گوهر بعدی:غزل ۵۹۷ - تا به دام عشق او آویختیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.