هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به مناسبت عید و شادی سروده شده است. در آن از مفاهیمی مانند بخشش، نیکخواهی، شادی، و می“گساری سخن به میان آمده است. شاعر از عید و روزهخواری یاد میکند و آرزو میکند که درهای رنج بسته و درهای عیش باز باشد. همچنین، به بخشش و بینیازی اشاره دارد و از مینوشی با شادی سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این متن شامل مفاهیمی مانند میگساری است که برای مخاطبان زیر 16 سال مناسب نیست. همچنین، برخی از مفاهیم اخلاقی و فلسفی آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد.
شماره ۱۱۹ - ای جان بدسگالان جفت گداز کرده
ای جان بدسگالان جفت گداز کرده
وی طبع نیک خواهان انباز ناز کرده
شد روزه خجسته عید مبارک آمد
اندر گشاده یابی این در فراز کرده
درهای رنج بادا بر تو فراز دائم
درهای عیش بادت بیوسته باز کرده
از خلق بی نیازی هستی جهانیان را
از خواسته ببخشش دل بی نیاز کرده
چون می خوری امیرا باده طراز میخور
کر مشگ ناب کردی بر گل طراز کرده
گر شعر کوته آمد چون می خورم بشادی
شعر دراز خوانم فردا نماز کرده
وی طبع نیک خواهان انباز ناز کرده
شد روزه خجسته عید مبارک آمد
اندر گشاده یابی این در فراز کرده
درهای رنج بادا بر تو فراز دائم
درهای عیش بادت بیوسته باز کرده
از خلق بی نیازی هستی جهانیان را
از خواسته ببخشش دل بی نیاز کرده
چون می خوری امیرا باده طراز میخور
کر مشگ ناب کردی بر گل طراز کرده
گر شعر کوته آمد چون می خورم بشادی
شعر دراز خوانم فردا نماز کرده
۳۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۸ - ای نیزه تو گوی و دل دشمن انگله
گوهر بعدی:شماره ۱۲۰ - دلی دیدم بسی تیمار دیده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
