هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از آرامش و آسودگی پس از رنج و مشقت سخن میگوید و از پاکی و آلودگی در زندگی و احساسات انسانی صحبت میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار میباشد.
شماره ۱۳۰ - دوش آمد دست سوده و آسوده
دوش آمد دست سوده و آسوده
آسوده ز رنج و مشک بر مه سوده ۱
پالوده ز دست با سلخ آلوده؟
آلوده ز شادی و ز غم پالوده ۲
آسوده ز رنج و مشک بر مه سوده ۱
پالوده ز دست با سلخ آلوده؟
آلوده ز شادی و ز غم پالوده ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۹ - گر سوی هوا دلم همی جوید راه
گوهر بعدی:شماره ۱۳۱ - ای عالم علم جاودان از درگاه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.