خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر از آرامش و آسودگی پس از رنج و مشقت سخن میگوید و از پاکی و آلودگی در زندگی و احساسات انسانی صحبت میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار میباشد.
شماره ۱۳۰ - دوش آمد دست سوده و آسوده
دوش آمد دست سوده و آسوده
آسوده ز رنج و مشک بر مه سوده ۱
پالوده ز دست با سلخ آلوده؟
آلوده ز شادی و ز غم پالوده ۲
آسوده ز رنج و مشک بر مه سوده ۱
پالوده ز دست با سلخ آلوده؟
آلوده ز شادی و ز غم پالوده ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۹ - گر سوی هوا دلم همی جوید راه
گوهر بعدی:شماره ۱۳۱ - ای عالم علم جاودان از درگاه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.