هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که به موضوعاتی مانند عشق، فقر، خدمت به معشوق، تسلیم و رهایی از تعلقات دنیوی می‌پردازد. شاعر از مفاهیمی مانند خاکساری، خدمت به یار، و رسیدن به حقیقت از طریق عشق و درد سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر دشوار بوده و نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعاره‌های به‌کاررفته ممکن است برای سنین پایین نامفهوم باشد.

شماره ۱۴۱ - چیست، شرط عاشقان با بینوائی ساختن

چیست، شرط عاشقان با بینوائی ساختن
سلطنت را خاک نعلین گدائی ساختن

نرد خدمت باختن، با یار و پس در دست او
خوش حریفی پیشه کردن بادغائی ساختن

تک سواره پادشاه کشور جان شو چو خضر
بر سکندر نه صداع پادشائی ساختن

کی فرود آید دلی، کان برتر از کیهان بود
هر دو روزه آلت کیهان خدائی ساختن

گر کیای خاص در گاهی، مجردوار باش
گرکیا خارج بود، رخت کیائی ساختن

طبع را در یوز کی میکن، کزو روشن شود
چشم دل را توتیای روشنائی ساختن

دل چو در پیراهن تسلیم شد یاد آیدش
خرقه سالوسی و دلق ریائی ساختن

با وجود خاکپای، خاک پاشان شرط نیست
دیده را با وحشت بی توتیائی ساختن

درد حاصل کن که ممکن نیست بی اکسیر درد
از مس اخسیکتی سیم سنائی ساختن
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۴۰ - ای جهان را، یادگار از طغرل و الب ارسلان
گوهر بعدی:شماره ۱۴۲ - این چرخ دغا پیشه دست خوش خوی تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.