شماره ۱ - چه خرمی است که امروز نیست زنگان را شماره ۲ - زهی فرمانده مطلق جهان را شماره ۳ - ز میان ببرد ناگه، دل من بتی شکر لب شماره ۴ - مدامم ده، که ایامم مدام است شماره ۵ - صبحدمان از می گل بوی مست شماره ۶ - گرچه سوگندان خوری، کاکنون نکوتر دارمت شماره ۷ - مشرق مه دور گریبان اوست شماره ۸ - شکر، زلعل تو در لولوی خوشاب شکست شماره ۹ - بی روی تو، روی خرمی نیست شماره ۱۰ - در عشق تو یک کار مرا ساز و نسق نیست شماره ۱۱ - چون مرا دولت وصل تو، شبی روزی نیست شماره ۱۲ - مه رخم، سرو قامت افتاده ست شماره ۱۳ - یا رب آن ماه تمام، آن من است شماره ۱۴ - این زبان کاندرین دهان من است شماره ۱۵ - ای اختری که شاه کواکب غلام توست شماره ۱۶ - بازار تو را کرانه ای نیست شماره ۱۷ - کس به عشق تو دستیارم نیست شماره ۱۸ - طبیب درد بی‌درمان کدام است؟ شماره ۱۹ - رخسار آن نگارین یارب چه شاهداست شماره ۲۰ - خیزید و می آرید که هنگام بهار است شماره ۲۱ - یا رب آن روح ممثل چه خوش است شماره ۲۲ - با دل بد عهد تو گاو گل سر دامن است شماره ۲۳ - آن چشم مست بین که خرد در خمار اوست شماره ۲۴ - ازفلک آن ماه کون آمده است شماره ۲۵ - کار ستمت بجان رسیده است شماره ۲۶ - یا رب آن روی است با آن زیب و کشّی یا مه است شماره ۲۷ - یک امروزت سر من چاکرت هست شماره ۲۸ - محرم عشق را حکایت نیست شماره ۲۹ - هنگامه ی خورشید ز رخسار تو بشکست شماره ۳۰ - هیچ، دردی بتو ای مایه درمان مرساد شماره ۳۱ - یاد میدار که از مات نمی آید یاد شماره ۳۲ - چو لب افق بخندید و دم صبا بر آمد شماره ۳۳ - من خاک چنان با دم، گاو زلف تو جنباند شماره ۳۴ - تدبیر دل مرا نمیخواهد شماره ۳۵ - هرکه دل بر سرو بالائی نهد شماره ۳۶ - هرکه در دامن تو آویزد شماره ۳۷ - بی غم عشق تو دل بکار نیاید شماره ۳۸ - دوستی یکدل و دمساز نماند شماره ۳۹ - خوی تو باجور روزگار بسازد شماره ۴۰ - خیمه در کوی یار خواهم زد شماره ۴۱ - همچو بالای تو سروی بچمن می نرسد شماره ۴۲ - دل به عشق تو جانسپاری کرد شماره ۴۳ - وقت بیاید که دور غم بسر آید شماره ۴۴ - روزی که جفاهای تو بر یاد من آید شماره ۴۵ - رخ او دیده را بصر بخشد شماره ۴۶ - نه صفای تو در بصر گنجد شماره ۴۷ - آنرا که چنان سلسله ها بافته باشد شماره ۴۸ - روی تو، ممالک جهان ارزد شماره ۴۹ - گه بود ماه که با روی تو از کوه بر آید شماره ۵۰ - گر نقاب از دورخ براندازد شماره ۵۱ - نام تو، بهر زبان در افتاد شماره ۵۲ - حسن رویش دیده پرخون میکند شماره ۵۳ - از تو هر آنچه برمن درویش میرود شماره ۵۴ - جهان پیرباز از دست نیسان خرقه می پوشد شماره ۵۵ - با سرو قدت چمن بسوزد شماره ۵۶ - دهان تنگ آن دلبر نشان طبع من دارد شماره ۵۷ - شام از طرب رخت سحر گردد شماره ۵۸ - لعل تو به نکته دُر چکاند شماره ۵۹ - یار دست جور در جان میکند شماره ۶۰ - جان نقش رخ تو بر بصر دارد شماره ۶۱ - وصلش مرا قرین سعادت نمیکند شماره ۶۲ - از عشق تو بوی خون همی آید شماره ۶۳ - دل ز دست غمت بجان نجهد شماره ۶۴ - باز مرا عشق کهن تازه شد شماره ۶۵ - هر محتشمی پایه عشق تو ندارد شماره ۶۶ - تن بی غم تو جان نمیخواهد شماره ۶۷ - از لب یار شکر می باید شماره ۶۸ - که را هجرت به پرسش کمتر آید شماره ۶۹ - دست ار، همه بتان بجمال و وفا برند شماره ۷۰ - وصل شک نیست که در می باید شماره ۷۱ - بهار امسال خوشتر می نماید شماره ۷۲ - هر آنکس را که دلداری چو آن سرو سهی باشد شماره ۷۳ - یکدمت خود غم دلم دارد شماره ۷۴ - تهمت اشکم چو پیدا میشود شماره ۷۵ - مرغی یگانه بودم یاری بدستم آمد شماره ۷۶ - یارستم پیشه باز، دست جفا می برد شماره ۷۷ - آتش عشق تو چون زبانه برآرد شماره ۷۸ - دل بر امید وصل تو جان را همی زند شماره ۷۹ - دردی است در دیار که درمان نمیبرد شماره ۸۰ - جهان، جان فشاند چو روی تو بیند شماره ۸۱ - باز دل در عشق رائی میزند شماره ۸۲ - با آنکه بهشیاری همتات نمی افتد شماره ۸۳ - تو را اگر تو، توئی عالمی شکار بود شماره ۸۴ - پایه حسن تو آفتاب ندارد شماره ۸۵ - با که گویم راز چون همدم نماند شماره ۸۶ - پسته خندان تو شکر فشاند شماره ۸۷ - مشتری غاشیه مهر تو بر دوش کشد شماره ۸۸ - امید وصل غم روز هجر چون شب شمع شماره ۸۹ - جور تو گر عنان بجنباند شماره ۹۰ - مرا براین نسزاید که از تو باشم دور شماره ۹۱ - تا تولای تو کردم شدم از خود بیزار شماره ۹۲ - آن زلف مشوش بین در عنبر و بان منگر شماره ۹۳ - دلا فتراک آن جان و جهان گیر شماره ۹۴ - یک نظر در صورت آن روح روحانی نگر شماره ۹۵ - دلبری دارم که یارب زینهار شماره ۹۶ - ای ز تو بر هر دماغی صد هوس شماره ۹۷ - مسلمانان فغان از دست چشم کافر مستش شماره ۹۸ - گر ز کوی عاشقانی، تا عدم هم خانه باش شماره ۹۹ - تو چه گوئی ار بپرسم زلب شکرفشانش شماره ۱۰۰ - در خون دل نشاندم روی ازفراق رویش شماره ۱۰۱ - ای عشق یکزمان زدل من نفورباش شماره ۱۰۲ - مهمان تو آمد دل در باغ رضا خوان کش شماره ۱۰۳ - در فراقت طاقت من گشت طاق شماره ۱۰۴ - چند خورم خون خود ازدست دل شماره ۱۰۵ - چو من عادت چنین دارم که غم را شادی انگارم شماره ۱۰۶ - می بین که تا چه غایت از تو به درد و تابم شماره ۱۰۷ - باز در دست چرخ بد سازم شماره ۱۰۸ - از همه عالم خریدار توام شماره ۱۰۹ - پیمان شکنا بر سر پیمانت نمی بینم شماره ۱۱۰ - درد هجران تو را داغ جگر ساخته ام شماره ۱۱۱ - دوش با دوست محاکات بجان میگردم شماره ۱۱۲ - دلبری دارم که جان میخواهد از من، چون کنم شماره ۱۱۳ - همه عارض تو بینم، چو نظر بر آب دارم شماره ۱۱۴ - مه را وجود گفتن با روی او نیارم شماره ۱۱۵ - از دل گره غم تو بگشادم شماره ۱۱۶ - دوش در عیش و عشرتی بودم شماره ۱۱۷ - بی تو با یک دل، غم دل مانده ام شماره ۱۱۸ - هرغم که دهد عشق تو من خار ندارم شماره ۱۱۹ - یا رب این من، غریب کم خطرم شماره ۱۲۰ - از نو، رقمی بر دل درویش کشیدم شماره ۱۲۱ - کو محرمی که قصه تو در میان نهم شماره ۱۲۲ - بی شب زلف تو سیه روزم شماره ۱۲۳ - چون با غم تو قرار گیرم شماره ۱۲۴ - ره صد رهگذرت میدارم شماره ۱۲۵ - با آنکه در میان دل آتش همی زنم شماره ۱۲۶ - کارم از عشق بجان است، چه تدبیر کنم شماره ۱۲۷ - شب دوش با دوست می خورده ام شماره ۱۲۸ - خیز تا دست طرب یکدم، بجام می زنیم شماره ۱۲۹ - آنم که زین بر اسب تمنا نهاده ام شماره ۱۳۰ - در فراق تو سوخت این جگرم شماره ۱۳۱ - به حق آنکه جز از تو، کسی گزیده نیم شماره ۱۳۲ - بهر کژم که نهی نقش خویش می بینم شماره ۱۳۳ - میروم از غم عشق تو چنان بیخبرم شماره ۱۳۴ - وه که امروز بحال دگرم شماره ۱۳۵ - ساقی من از خمار شبانه مشوشم شماره ۱۳۶ - پر دردم و بمانده ز درمان خویشتن شماره ۱۳۷ - خه خه آن سوسن سیرابش بین شماره ۱۳۸ - ای سعی کرده عشق تو در خون و جان من شماره ۱۳۹ - ای بر گشاده دست به بیداد عاشقان شماره ۱۴۰ - ای جهان را، یادگار از طغرل و الب ارسلان شماره ۱۴۱ - چیست، شرط عاشقان با بینوائی ساختن شماره ۱۴۲ - این چرخ دغا پیشه دست خوش خوی تو شماره ۱۴۳ - از رهی روی بگردان و برو شماره ۱۴۴ - ای در دل و جان سواری تو شماره ۱۴۵ - باز دل را تازه شد درد کهن با یار نو شماره ۱۴۶ - سیم اگر پیش سمن لافی زد از سیمای او شماره ۱۴۷ - داد دلم نمیدهد زلف ستم پرست تو شماره ۱۴۸ - ای شکرخای شده گوش از تو شماره ۱۴۹ - ای مرهم هر سینه مجروح لب تو شماره ۱۵۰ - ای همه شیران اسیر دام تو شماره ۱۵۱ - ای شکار آویز دل فتراک تو شماره ۱۵۲ - گوهر دیده کرده ام، پیشکش جمال تو شماره ۱۵۳ - ما مانده ایم و جانی، در دست غم بمانده شماره ۱۵۴ - ای مرا چون جان گرامی جام جانپرور بخواه شماره ۱۵۵ - ای غمت در جان من آویخته شماره ۱۵۶ - توسن بسر عنان بمن ده شماره ۱۵۷ - گره مشک، بر سمن چه زنی؟ شماره ۱۵۸ - پسرا، هست روز آن که تو روی در وفا کنی شماره ۱۵۹ - دگر بار ای دل سنگین فتادی شماره ۱۶۰ - دیدی چگونه ما را، بگذاشتی و رفتی شماره ۱۶۱ - والله که به بیباکی، ناموس جهان بردی شماره ۱۶۲ - دل ببری، تن بزنی، اینت بلائی که توئی شماره ۱۶۳ - ای پشیمان شده ز دلداری شماره ۱۶۴ - من تنگدل و تو تنگ خوئی شماره ۱۶۵ - ای عهد تو جمله نانمازی شماره ۱۶۶ - جانم فدای توست، که جانان من توئی شماره ۱۶۷ - تو که از دردِ سری آه کنی شماره ۱۶۸ - دیده‌ی مور است، یا دهان که تو داری؟ شماره ۱۶۹ - ای دل آخر تا کی این دیوانگی شماره ۱۷۰ - کژ نهادی کُله، چه سرداری شماره ۱۷۱ - زلف چون بر عذار میفکنی شماره ۱۷۲ - در کار تو از دست بشد عهد جوانی شماره ۱۷۳ - ای کزان چشمه جان بخش و دولب جان منی شماره ۱۷۴ - ای به هلاک جان من، عشق تو را کفایتی شماره ۱۷۵ - بر گل چو مثال عنبر انگیزی شماره ۱۷۶ - دلا آن به که با جان در نبندی شماره ۱۷۷ - رخ تو فتنه جهان بودی شماره ۱۷۸ - جانا، همه آیت نکوئی شماره ۱۷۹ - روز تو اقبال و فرخ نیستی شماره ۱۸۰ - چون گشت رخ چمن دل آرای شماره ۱۸۱ - گرد ماه از زلف عنبر می نهی شماره ۱۸۲ - مشک می رنگ، بر سمن چه زنی شماره ۱۸۳ - بدین جمال اگر تو را وفاستی شماره ۱۸۴ - بتن بودم امروز چون ناتوانی شماره ۱۸۵ - صبحدم آن روی چون نگارچه شوئی شماره ۱۸۶ - سوزی است مرا در دل دانی که چسان سوزی شماره ۱۸۷ - بس کاین دل زار ریش کردی شماره ۱۸۸ - کره مشک بر سمن چه زنی شماره ۱۸۹ - ای قاعده ی بزرگواری شماره ۱۹۰ - ای بنده ی لب تو، لب آبدار می شماره ۱۹۱ - شبگیر و تنها میروی ای شمع دلها تا کجا شماره ۱۹۲ - زهی چتر قمر طرف کلاهت شماره ۱۹۳ - هرکه عشقت خرید جان بفروخت شماره ۱۹۴ - نیم شبان دلبرک نیم مست شماره ۱۹۵ - بر آن کس که کمتر ز سگ باد پیشت شماره ۱۹۶ - جشن فرخنده نوروز جهان افروز است شماره ۱۹۷ - رو که میدان جهان میدان توست