شماره ۲۸ - بخدائی که روی بند عدم

بخدائی که روی بند عدم
امرش از چهره جهان بگشاد ۱

باد لطفش بباغ رحمت در
بید امید را زبان بگشاد ۲

عقد های جواهر و اعراض
از دل کان کن فکان بگشاد ۳

هیبتش عقل را زبان بربست
رحمتش عجز را دهان بگشاد ۴

ساخت میتین و تیغ صبح و بدان
چشمه مهر از آسمان بگشاد ۵

کمر کوه را مرصع کرد
چون جواهر زبندگان بگشاد ۶

تربیت کرد نفس ناطقه را
تا بدو کشور بیان بگشاد ۷

بوی لطفش چو رنگ بط آمیخت
نبض خون از دل روان بگشاد ۸

از پی انس و جان بدست اجل
بند ترکیب انس و جان بگشاد ۹

که مرا فرقت شما هر دم
عقدی از جزع درفشان بگشاد ۱۰

نعره ها میزنم که سوزش آن
چرخ را خون ز دیدگان بگشاد ۱۱

ناله ها میکنم که جوزا را
کمر سیم از میان بگشاد ۱۲