هوش مصنوعی: این متن شعری است که از عشق، مستی، و شور و هیجان سخن می‌گوید. شاعر از مخاطب می‌خواهد که با نوشیدن شراب و عشق ورزیدن، خود را در دریای احساسات غرق کند و از زندگی لذت ببرد. همچنین، به مفاهیمی مانند رهایی، شجاعت، و گذر زمان اشاره می‌شود.
رده سنی: 16+ این متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مستی و نوشیدن شراب ممکن است برای سنین پایین‌تر مناسب نباشد.

غزل ۶۵۵ - خیز و از می آتشی در ما فکن

خیز و از می آتشی در ما فکن
نعرهٔ مستانه در بالا فکن ۱

چون نظیرت نیست در دریا کسی
خویش را خوش در بن دریا فکن ۲

خون رز بر چهرهٔ گل نوش کن
پس ز راه دیده بر صحرا فکن ۳

تا کیم خاری نهی می خور چو گل
دیده بر روی گل رعنا فکن ۴

چون هزار آوا نمی‌خفتد ز عشق
خرقهٔ جان بر هزار آوا فکن ۵

گر تو را مستی و عشق بلبل است
شب مخسب و شورشی در ما فکن ۶

شیر گیران جمله غوغا کرده‌اند
خویش را در پیش سر غوغا فکن ۷

عمر امشب رفت اگر دستیت هست
عمر مستان را پی فردا فکن ۸

تا کی ای عطار از خارا دلی
شیشهٔ می خواه و بر خارا فکن ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۶۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۵۴ - گر مرد نام و ننگی از کوی ما گذر کن
گوهر بعدی:غزل ۶۵۶ - ای پسر این رخ به آفتاب درافکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.