شماره ۲۷ - گر شمع تو بی زحمت پروانه بماند

گر شمع تو بی زحمت پروانه بماند
خورشید چو سایه ز تو درخانه بماند ۱

از باده لبهای تو گر دل بشود مست
درسلسله زلف تو دیوانه بماند ۲

خون گشته دلی از خود آویخته دارد
هر تار که از فرق تو در شانه بماند ۳

ای گنج روان در دل ویران کنمت جای
تابو که مگر گنج به ویرانه بماند ۴

افسانه عشق تو شدم آه و دریغا
ترسم که نمانم من و افسانه بماند ۵

روزی که حسن جان گرامی به تو بخشد
بالله که برو صد جان شکرانه بماند ۶

گوی از همگان برد به اقبال شهنشه
بر تار تو یک بود ندیمانه بماند ۷