شماره ۳۰ - که بود جان که نه در بند وفای تو بود

که بود جان که نه در بند وفای تو بود
چه کند دل که نه خرسند جفای تو بود ۱

سرِ ادبار من ار هست، مرا شاید؛ از آنک
دیده آنجا نهد اقبال که پای تو بود ۲

در هوای تو شدم ذره زرین آری
ذره زرین بود آنجا که هوای تو بود ۳

گر رضای تو در آن است که من خاک شوم
خاک بر تارکم، آنجا که رضای تو بود ۴

رو که خورشید نهد روی چو سایه بر خاک
پیش قصری که درو عکس ضیای تو بود ۵

جای میسازمت اندر دل و میخواهم عذر
کای بت، آتشکده تنگ نه جای تو بود ۶

تو دریغی به حسن، بهر چه؟ زیرا که مهی
مجلس چون فلک شاه سزای تو بود ۷

شاه بهرام شه آن شاه که گفتش سعدین
هر قرانی که کنم آن ز برای تو بود ۸