هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از معشوق خود میخواهد که با او مهربان باشد و از جفا و سختگیری بپرهیزد. شاعر از زیبایی معشوق سخن میگوید و از او میخواهد که این زیبایی را به رخ او نکشد. همچنین، شاعر از رنج هجران مینالد و از معشوق میخواهد که با او با لطف و مهربانی رفتار کند.
رده سنی:
15+
متن شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 15 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژهها و مفاهیم ممکن است نیاز به توضیح داشته باشند.
شماره ۵۴ - ای صنم ماه روی هر چه توانی مکن
ای صنم ماه روی هر چه توانی مکن
هست ترا جور خوی تا بتوانی مکن ۱
لاله به سنبل مپوش لعل به لؤلؤ مگیر
زاد تو نیک است باز اندک دانی مکن ۲
کرد سبک دل مرا انده هجران تو
ماه رخا نور حسن حسن گرانی مکن ۳
ای بگه راستی قامت تو همچو تیر
بر من سست ضعیف سخت کمانی مکن ۴
من که جواب از هزار باز نگویم یکی
حرمت آنرا بدان یاوه درائی مکن ۵
هست ترا جور خوی تا بتوانی مکن ۱
لاله به سنبل مپوش لعل به لؤلؤ مگیر
زاد تو نیک است باز اندک دانی مکن ۲
کرد سبک دل مرا انده هجران تو
ماه رخا نور حسن حسن گرانی مکن ۳
ای بگه راستی قامت تو همچو تیر
بر من سست ضعیف سخت کمانی مکن ۴
من که جواب از هزار باز نگویم یکی
حرمت آنرا بدان یاوه درائی مکن ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۱۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۳ - ای همچو گل مطیع تو با برگ و بانوان
گوهر بعدی:شماره ۵۵ - ای بهار جان و دل بخرام یکره در چمن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.