غزل ۶۸۶ - ای غذای جان مستم نام تو

ای غذای جان مستم نام تو
چشم عقلم روشن از انعام تو ۱

عقل من دیوانه جانم مست شد
تا چشیدم جرعه‌ای از جام تو ۲

شش جهت از روی من شد همچو زر
تا بدیدم سیم هفت اندام تو ۳

حلقهٔ زلف توام دامی نهاد
تا به حلق آویختم در دام تو ۴

دشنهٔ چشمت اگر خونم بریخت
جان من آسوده از دشنام تو ۵

گفته بودی کز توام بگرفت دل
جان بده تا خط کشم در نام تو ۶

منتظر بنشسته‌ام تا در رسد
از پی جان خواستن پیغام تو ۷

وعده دادی بوسه‌ای و تن زدی
تا شدم بی صبر و بی آرام تو ۸

وام داری بوسه‌ای و از تو من
بیشتر دل بسته‌ام در وام تو ۹

وام نگذاری و گویی بکشمت
از تقاضاهای بی هنگام تو ۱۰

بوسه در کامت نگه‌دار و مده
گر بدین بر خواهد آمد کام تو ۱۱

کی چو شمعی سوختی عطار دل
گر نبودی همچو شمعی خام تو ۱۲