غزل ۶۸۵ - ای دل و جان کاملان، گم شده در کمال تو

ای دل و جان کاملان، گم شده در کمال تو
عقل همه مقربان، بی خبر از وصال تو ۱

جمله تویی به خود نگر جمله ببین که دایما
هجده هزار عالم است آینهٔ جمال تو ۲

تا دل طالبانت را از تو دلالتی بود
هرچه که هست در جهان هست همه مثال تو ۳

جملهٔ اهل دیده را از تو زبان ز کار شد
نیست مجال نکته‌ای در صفت کمال تو ۴

چرخ رونده قرن‌ها بی سر و پای در رهت
پشت خمیده می‌رود در غم گوشمال تو ۵

تا ابدش نشان و نام از دو جهان بریده شد
هر که دمی جلاب خورد از قدح جلال تو ۶

مانده‌اند دور دور اهل دو کون از رهت
زانکه وجود گم کند خلق در اتصال تو ۷

خشک شدیم بر زمین پرده ز روی برفکن
تا لب خشک عاشقان تر شود از زلال تو ۸

گرچه فرید در جهان هست فصیح‌تر کسی
رد مکنش که در سخن هست زبانش لال تو ۹