هوش مصنوعی:
این شعر به توصیف یک قبه (گنبد) معلق در آسمان میپردازد که به اوج رسیده و با عناصر طبیعی مانند خورشید، شهابها، نسیم و کوهها مقایسه شده است. شاعر از زیبایی و عظمت این قبه سخن میگوید و آن را نمادی از قدرت و شکوه الهی یا پادشاهی میداند.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن به دانش زبانی و تجربهی ادبی نسبتاً بالایی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد.
شمارهٔ ۳۹ - در صفت خیمه گوید
ای قبه معلق چرخ دگر شدی
زان تا به اوج چشمه خورشید بر شدی ۱
قائم به محوری نه عجب گر طنابهات
آمد شهاب وار که چرخ دگر شدی ۲
دردم که جمله چو آتش بود سموم
گوئی گریز گاه نسیم سحر شدی ۳
مانی با بر روز مطر از طنابها
بندی بسی طویله لؤلؤ چو بر شدی ۴
هستی سیه سپید بسان همای از آنک
تا سایه گسترانی و گسترده تر شدی ۵
هر روز اگر برآئی از منزلی سزد
زیرا که تو بدوز ضیا چون قمر شدی ۶
با لون و شکل کوه بلوری از این سبب
چون کوه پیش خاص ملک با کمر شدی ۷
تا ساخت از تو مرکز خویش آفتاب ملک
الحق بسی ز خرگه مه خوبتر شدی ۸
هستی تو ایستاده به یک پای پیش او
زان بر سرای پرده سیاره بر شدی ۹
زان تا به اوج چشمه خورشید بر شدی ۱
قائم به محوری نه عجب گر طنابهات
آمد شهاب وار که چرخ دگر شدی ۲
دردم که جمله چو آتش بود سموم
گوئی گریز گاه نسیم سحر شدی ۳
مانی با بر روز مطر از طنابها
بندی بسی طویله لؤلؤ چو بر شدی ۴
هستی سیه سپید بسان همای از آنک
تا سایه گسترانی و گسترده تر شدی ۵
هر روز اگر برآئی از منزلی سزد
زیرا که تو بدوز ضیا چون قمر شدی ۶
با لون و شکل کوه بلوری از این سبب
چون کوه پیش خاص ملک با کمر شدی ۷
تا ساخت از تو مرکز خویش آفتاب ملک
الحق بسی ز خرگه مه خوبتر شدی ۸
هستی تو ایستاده به یک پای پیش او
زان بر سرای پرده سیاره بر شدی ۹
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۹
۲۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۸ - در جواب تاج الدین محمد سفری گفت بر بدیهه
گوهر بعدی:شماره ۴۰ - اگر زودم نگارا درنیائی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.