هوش مصنوعی:
شاعر بیان میکند که بدون حضور معشوق، حتی در بهشت و میان حورالعین نیز احساس بیقراری و بیزاری میکند. او شبها را مانند آفتاب به انتظار میگذراند و روزها را مانند سایهای بر دیوار.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی و شناخت ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ۱۲۶ - مندیش که بی گل تو در گلزارم
مندیش که بی گل تو در گلزارم
بی تو ز بهشت و حور عین بیزارم ۱
هر شب که چو آفتاب بدهی بارم
تا روز چو سایه روی در دیوارم ۲
بی تو ز بهشت و حور عین بیزارم ۱
هر شب که چو آفتاب بدهی بارم
تا روز چو سایه روی در دیوارم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۵ - در عشق تو چون خیره سران می خندم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۷ - نی یاد کند یار ز رنج سفرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
