خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر بیان میکند که بدون حضور معشوق، حتی در بهشت و میان حورالعین نیز احساس بیقراری و بیزاری میکند. او شبها را مانند آفتاب به انتظار میگذراند و روزها را مانند سایهای بر دیوار.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی و شناخت ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ۱۲۶ - مندیش که بی گل تو در گلزارم
مندیش که بی گل تو در گلزارم
بی تو ز بهشت و حور عین بیزارم ۱
هر شب که چو آفتاب بدهی بارم
تا روز چو سایه روی در دیوارم ۲
بی تو ز بهشت و حور عین بیزارم ۱
هر شب که چو آفتاب بدهی بارم
تا روز چو سایه روی در دیوارم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۵ - در عشق تو چون خیره سران می خندم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۷ - نی یاد کند یار ز رنج سفرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
