هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر عاشقانه، عشق و ستایش معشوق را بیان میکند و آرزو میکند که تا زنده است، هوای معشوق را در دل داشته باشد و خاک پای او را تاج سر خود کند. همچنین، او معشوق را به آسمان تشبیه میکند و سوگند میخورد که زمین را پر از ثنای او کند.
رده سنی:
15+
این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 15 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۳۶ - تا عمر بود به دل هوای تو کنم
تا عمر بود به دل هوای تو کنم
تاج سر خود ز خاک پای تو کنم ۱
ای برده مرا بر آسمان همچو دعا
والله که زمین پر از ثنای تو کنم ۲
تاج سر خود ز خاک پای تو کنم ۱
ای برده مرا بر آسمان همچو دعا
والله که زمین پر از ثنای تو کنم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۵ - از عمر که بگذشت بلا می بینم
گوهر بعدی:شماره ۱۳۷ - رفتیم و گرانی ز وصالت بردیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
