خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این ابیات به ویژگیهای متضاد در یک شخص اشاره میکند: از یک سو موهایی دارد که عقل را میسوزاند و عمری را صرف کینهتوزی میکند، و از سوی دیگر امید به روزهای خوب دارد. در نهایت، شاعر تأکید میکند که اگر تمام روز را از دل خود بگذرانی، به این امیدها میرسی.
مفاهیم عمیق عرفانی و روانشناختی موجود در این ابیات ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد و نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از زندگی دارد.
شماره ۱۶۷ - زلفی ز برای عقل سوزی داری
زلفی ز برای عقل سوزی داری
عمری ز برای کینه توزی داری ۱
وانگاه امید نیکروزی داری
رو کز دل خود تمام روزی داری ۲
عمری ز برای کینه توزی داری ۱
وانگاه امید نیکروزی داری
رو کز دل خود تمام روزی داری ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۶ - شاها ملکی که دیر پاید داری
گوهر بعدی:شماره ۱۶۸ - دردا که من از زمانه خوردم تیری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
