خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر از ناملایمات زمانه و ناامیدیهای زندگی شکایت میکند. او امید داشت که تیرش به هدف بخورد، اما در عوض خودش مورد اصابت قرار گرفته است.
مفاهیم عمیق و احساسی مانند ناامیدی و تجربیات زندگی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. این متن برای افرادی مناسب است که میتوانند با مضامین پیچیدهتر ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۶۸ - دردا که من از زمانه خوردم تیری
دردا که من از زمانه خوردم تیری
در دام به بوی دانه خوردم تیری ۱
یک تیر امید بر نشانه نزدم
افسوس که از نشانه خوردم تیری ۲
در دام به بوی دانه خوردم تیری ۱
یک تیر امید بر نشانه نزدم
افسوس که از نشانه خوردم تیری ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۷ - زلفی ز برای عقل سوزی داری
گوهر بعدی:شماره ۱۶۹ - از زخم خود و درد من ای رشک پری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
