هوش مصنوعی:
شاعر از ناملایمات زمانه و ناامیدیهای زندگی شکایت میکند. او امید داشت که تیرش به هدف بخورد، اما در عوض خودش مورد اصابت قرار گرفته است.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق و احساسی مانند ناامیدی و تجربیات زندگی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. این متن برای افرادی مناسب است که میتوانند با مضامین پیچیدهتر ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۶۸ - دردا که من از زمانه خوردم تیری
دردا که من از زمانه خوردم تیری
در دام به بوی دانه خوردم تیری ۱
یک تیر امید بر نشانه نزدم
افسوس که از نشانه خوردم تیری ۲
در دام به بوی دانه خوردم تیری ۱
یک تیر امید بر نشانه نزدم
افسوس که از نشانه خوردم تیری ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۷ - زلفی ز برای عقل سوزی داری
گوهر بعدی:شماره ۱۶۹ - از زخم خود و درد من ای رشک پری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
