شماره ۱۵ - عشقت از دایره ی عقل برون کرد مرا

عشقت از دایره ی عقل برون کرد مرا
داخل سلسله ی اهل جنون کرد مرا ۱

در غم عشق بتان هیچ کسی چون من نیست
نظری کن که غم عشق تو چون کرد مرا ۲

من نبودم به غم عشق چنین به طاقت
کمی لطف تو بسیار زبون کرد مرا ۳

به امیدی که مگر طعنه زنان نشناسند
شادم از اشک که آغشته به خون کرد مرا ۴

رسته بودم ز گرفتاری شیرین دهنان
باز لعل تو مقید به فسون کرد مرا ۵

کم نشد بی لب شیرین تو جان کندن من
وه که این شیوه ز فرهاد فزون کرد مرا ۶

ز ازل در دل من بود فضولی غم عشق
فلک آشفته بدینسان نه کنون کرد مرا ۷