هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از درد عشق و ناکامی‌هایش می‌گوید. او از ناله‌هایش برای گشودن گره‌های زندگی سخن می‌گوید و امیدوار است که با وجود رنج‌ها، عشقش به ثمر برسد. شاعر از رازداری در عشق و اسارت در آن نیز صحبت می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و غم‌انگیز است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'خون دلم ریزد' و 'غمزه خونخوار' ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.

شماره ۱۲۷ - گره از کار من جز نالهای زار نگشاید

گره از کار من جز نالهای زار نگشاید
نبندم ناله را ره تا گره از کار نگشاید ۱

ز مژگان چشم دارم در رهت خون دلم ریزد
گل امیدواری آه اگر زین خار نگشاید ۲

بچشم و دل گشودم راز عشق او شدم رسوا
کسی آن به که راز یار با اغیار نگشاید ۳

فتاده در ضمیرم ذوق وصلش آه اگر آن مه
درین نیت بفالم مصحف رخسار نگشاید ۴

شنیدم برگ گل لاف لطافت بر زبان دارد
تو لب بگشای تا او لب بدین گفتار نگشاید ۵

بچندین مکر نتواند که بگشاید فلک هر گو
در هر فتنه را کان غمزه خونخوار نگشاید ۶

اسیر عشق باید چون فضولی کز غم پنهان
بمیرد زار هرگز لب پی اظهار نگشاید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۶ - کسی در عاشقی از سوی پنهانم خبر دارد
گوهر بعدی:شماره ۱۲۸ - با تو وصلم شب نوروز میسر شده بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.