شماره ۱۲۸ - با تو وصلم شب نوروز میسر شده بود

با تو وصلم شب نوروز میسر شده بود
شبم از وصل تو با روز برابر شده بود ۱

همه شب تا بسحر خنده تو می کردی و شمع
سوختن بر من و پروانه مقرر شده بود ۲

می گشودم گره از زلف تو وین بود سبب
که هوا مشک فشان خاک معنبر شده بود ۳

داشت خلوتگهم از روشنی شمع فراغ
کز فروغ مه روی تو منور شده بود ۴

در بساط طربم با قلم دولت وصل
نقش هر کام که بایست مصور شده بود ۵

عود در آتش رشک طرب من می سوخت
که دماغم بهوای تو معطر شده بود ۶

بود بزم طربم دوش فضولی چمنی
که مرا هم نفس آن سرو سمنبر شده بود ۷