شماره ۱۳۷ - عکس قد او آینه بربود خطا کرد

عکس قد او آینه بربود خطا کرد
خود را چو دل ما هدف تیر بلا کرد ۱

اشک آینه دار قد خم گشته من شد
دردا که قدم را غم عشق تو دو تا کرد ۲

فریاد ز ناسازی طالع که نکردیم
جا در دل آن ماه که جا در دل ما کرد ۳

کار غم تو با دل تنگم شب هجران
کاریست که با غنچه دم باد صبا کرد ۴

تو گرد ز دامن بفشاندی و من از غم
مردم که چرا بخت مرا از تو جدا کرد ۵

خون ریخت جگر سوخت بدن خست دل آزرد
با ما غم عشق تو چه گویم که چها کرد ۶

برداشت دل از سجده ابروی بتان سر
در حیرت آنم که چنین سهو چرا کرد ۷

تا قطره آبی نشد از جای نجنبید
در هر دل پرسوز که پیکان تو جا کرد ۸

در پنجه غم ماند گریبان فضولی
زان روز که دامان تو از دست رها کرد ۹