هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از عشق و دلدادگی سخن می‌گوید و به زیبایی‌های معشوق و تأثیر آن بر دل عاشق اشاره می‌کند. شاعر از جذابیت‌های ظاهری و باطنی معشوق مانند گیسوی خمیده، ابروی کمانی، و نرگس جادویی صحبت می‌کند و همچنین به نقد زاهدانی می‌پردازد که به ظاهر دین‌دارند اما در باطن میل به زیبایی‌های دنیوی دارند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و انتقادی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، برخی از اشارات به زیبایی‌های جسمانی و نقد زهد ممکن است نیاز به درک بالاتری از مسائل عاطفی و اجتماعی داشته باشد.

شماره ۱۳۹ - طمع جور دلم زان بت بدخو دارد

طمع جور دلم زان بت بدخو دارد
ز بتان آنچه دلم می طلبد او دارد ۱

باید از حلقه زنجیر جنون سر نکشد
هر که در سر هوس آن خم گیسو دارد ۲

دوش از حال دل نافه خبر داد صبا
گرهی در دل ازان سنبل خوش بو دارد ۳

بی جهت رغبت محراب ندارد زاهد
میل نظاره آن گوشه ابرو دارد ۴

می تواند کرد قیاس ملک از حور و شان
خوی بد دارد اگر عارض نیکو دارد ۵

چه کند گر نه ز بهبود کند قطع نظر
دل که بیماری ازان نرگس جادو دارد ۶

مکن از عشق بتان منع فضولی ای شیخ
همه کس میل جوانان پری رو دارد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۸ - ندانستم که آن ماه آن چنین راه ستم گیرد
گوهر بعدی:شماره ۱۴۰ - خوب می دانم وفا از خود جفا از یار خود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.