شماره ۱۵۰ - خدا ز سرو قد او مرا جدا نکند

خدا ز سرو قد او مرا جدا نکند
من و جدایی ازان سرو قد خدا نکند ۱

به صوت ناله نهفتم صدای سیل سرشک
که شرح راز دلم پیش کس ادا نکند ۲

چو استخوان نشانه چه مرده باشد
که ناوک تو رسد جان خود جدا نکند ۳

گرفت آینه ی طبع را غبار الم
چه گونه دل طلب جام غم زدا نکند ۴

صدای نی همه در دست نیست باد کسی
که کسب و جد ز ادراک این صدا نکند ۵

کسی که دست ارادت به پیر عشق نداد
به هیچ مرشدی آن به که اقتدا نکند ۶

فضولی از تو اگر یار غافلست مرنج
شهی چه باشد اگر رغبت گدا نکند ۷