شماره ۱۶۰ - هر دم از تیر توام بر سینه صد روزن بود

هر دم از تیر توام بر سینه صد روزن بود
چون زره گر سینه چاک من از آهن بود ۱

سر بود بر خاک بهر سجده شکرم مدام
گر سر کویت پس از مردن مرا مدفن بود ۲

بی تو ای جان گریه ام تسکین نمی یابد دمی
شمع چون من نیست او را گریه تا مردن بود ۳

نیست تار شمع را بی شعله آتش فروغ
بی غم لعلت نمی خواهم رگی در تن بود ۴

شهره دهرست مجنون در ملامت لاجرم
هر که باشد مبتلای چون تویی چون من بود ۵

سوی گلشن باغبان بیهوده تکلیفم مکن
کی مرا دور از سر کویش سر گلشن بود ۶

از فضولی کاش نگذارد نشان سودای دوست
تا بکی آماج تیر طعنه دشمن بود ۷