شماره ۱۶۲ - ببزم او سخن از درد من نمی گذرد

ببزم او سخن از درد من نمی گذرد
چه خلوتیست که آنجا سخن نمی گذرد ۱

گذشت دل ز دو عالم بدور روی تو لیک
ازان دو سلسله خم بخم نمی گذرد ۲

نمی کشد دل تنگم بمجمعی که درو
زمان زمان سخنی زان دهن نمی گذرد ۳

مقید قد و رخسار گلرخان بچمن
پی نظاره سرو و سمن نمی گذرد ۴

اساس مجمع ارباب عشق ناکامیست
حدیث کام دران انجمن نمی گذرد ۵

نمی رسد بحظوظ سرور روحانی
کسی که از سر حظ بدن نمی گذرد ۶

دمی نمی گذرد بر فضولی بی دل
که در دلش غم آن سیمتن نمی گذرد ۷