هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غزلگونه، بیانگر درد و رنج عاشق از دوری معشوق و تأثیرات عمیق عشق بر روح و روان اوست. شاعر از سوختن دل، اشکهای بیپایان، و بلای عشق سخن میگوید و زیبایی معشوق را عامل این همه شور و اشتیاق میداند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و احساساتی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک یا مناسب نباشد. همچنین، برخی از تصاویر شعری مانند 'موج خون' و 'بلای دگر' ممکن است برای کودکان و نوجوانان خیلی سنگین باشد.
شماره ۱۶۳ - تا باد پرده از رخ آن سیمبر فکند
تا باد پرده از رخ آن سیمبر فکند
رسم صبوری از دل عشاق بر فکند ۱
دور از رخ تو سوخت جگر این چه آتشست
کز چشم بر گرفت هوا در جگر فکند ۲
بودم اسیر خال تو خط نیز بر دمید
حسن رخت مرا ببلای دگر فکند ۳
هر نور کآن نگشت بنظاره تو صرف
آن را چو اشک مردم چشم از نظر فکند ۴
مردم مگو سیاهی داغیست کز دلم
بر داشت موج خون و درین چشم تر فکند ۵
صیت و صدای سیل سرشکم که شد بلند
آوازه جمال تو در بحر و بر فکند ۶
خاک درت نکرد فضولی مقام خود
او را بدین گناه فلک در بدر فکند ۷
رسم صبوری از دل عشاق بر فکند ۱
دور از رخ تو سوخت جگر این چه آتشست
کز چشم بر گرفت هوا در جگر فکند ۲
بودم اسیر خال تو خط نیز بر دمید
حسن رخت مرا ببلای دگر فکند ۳
هر نور کآن نگشت بنظاره تو صرف
آن را چو اشک مردم چشم از نظر فکند ۴
مردم مگو سیاهی داغیست کز دلم
بر داشت موج خون و درین چشم تر فکند ۵
صیت و صدای سیل سرشکم که شد بلند
آوازه جمال تو در بحر و بر فکند ۶
خاک درت نکرد فضولی مقام خود
او را بدین گناه فلک در بدر فکند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۱۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۲ - ببزم او سخن از درد من نمی گذرد
گوهر بعدی:شماره ۱۶۴ - جان بیرون رفته را بویت بتن می آورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.