هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، بیانگر درد و رنج عاشق از دوری معشوق و تأثیرات عمیق عشق بر روح و روان اوست. شاعر از سوختن دل، اشک‌های بی‌پایان، و بلای عشق سخن می‌گوید و زیبایی معشوق را عامل این همه شور و اشتیاق می‌داند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و احساساتی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک یا مناسب نباشد. همچنین، برخی از تصاویر شعری مانند 'موج خون' و 'بلای دگر' ممکن است برای کودکان و نوجوانان خیلی سنگین باشد.

شماره ۱۶۳ - تا باد پرده از رخ آن سیمبر فکند

تا باد پرده از رخ آن سیمبر فکند
رسم صبوری از دل عشاق بر فکند ۱

دور از رخ تو سوخت جگر این چه آتشست
کز چشم بر گرفت هوا در جگر فکند ۲

بودم اسیر خال تو خط نیز بر دمید
حسن رخت مرا ببلای دگر فکند ۳

هر نور کآن نگشت بنظاره تو صرف
آن را چو اشک مردم چشم از نظر فکند ۴

مردم مگو سیاهی داغیست کز دلم
بر داشت موج خون و درین چشم تر فکند ۵

صیت و صدای سیل سرشکم که شد بلند
آوازه جمال تو در بحر و بر فکند ۶

خاک درت نکرد فضولی مقام خود
او را بدین گناه فلک در بدر فکند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶۲ - ببزم او سخن از درد من نمی گذرد
گوهر بعدی:شماره ۱۶۴ - جان بیرون رفته را بویت بتن می آورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.