شماره ۱۷۱ - ماه من کز لعل لب کامی بهر ناکام داد

ماه من کز لعل لب کامی بهر ناکام داد
خواستم من نیز کام خود مرا دشنام داد ۱

برد هوشم را بدشنامی لبش یا ساقی
بهر مستی از می تلخی مرا یک جام داد ۲

مضطرب بودم که آیا چیست قدرم پیش او
اضطرابم را بدشنامی لبش آرام داد ۳

مردم از ذوقی که در دشنام آن لب یافتم
جان فدای نشأه کان باده گلفام داد ۴

چیست جرم من که مخصوصم بداغ هجر کرد
آنکه بر خوان وصال خود صلای عام داد ۵

بس که هوشم برد گفتارش ندانستم که او
وعده کشتن مرا یا مژده انعام داد ۶

با فضولی محنت ایام را کاری نماند
بی خودی او را نجات از محنت ایام داد ۷