هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به موضوع عشق و رنجهای آن میپردازد. شاعر از بیوفایی معشوق و دردهای عاشقانه میگوید و اشاره میکند که اهل دل، حتی در رنج نیز وفادار میمانند. همچنین، انتقادی به دنیای مادی و تعلقات آن دارد و از فضیلتهای معنوی سخن میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج عشق و انتقاد از جامعه نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۷۹ - گر بند بند ما چو نی از هم جدا کنند
گر بند بند ما چو نی از هم جدا کنند
به زانکه در غمت ز فغان منع ما کنند ۱
خوبان نمی کنند وفایی بعاشقان
خوبند بهر آنکه همیشه جفا کنند ۲
بینند روی شاهد مقصود اهل دل
گر توتیای دیده ازان خاک پا کنند ۳
جان نیست جز امانت تو نزد عاشقان
وقتست جان من بتو یک یک فدا کنند ۴
امروز دیده اند ترا زاهدان شهر
فردا نماز خود همه باید فضا کنند ۵
در حیرتم که راهروان طریق عقل
خود را اسیر دام تعلق چرا کنند ۶
اهل وفا نیند فضولی پری رخان
هرگز طمع مدار که با تو وفا کنند ۷
به زانکه در غمت ز فغان منع ما کنند ۱
خوبان نمی کنند وفایی بعاشقان
خوبند بهر آنکه همیشه جفا کنند ۲
بینند روی شاهد مقصود اهل دل
گر توتیای دیده ازان خاک پا کنند ۳
جان نیست جز امانت تو نزد عاشقان
وقتست جان من بتو یک یک فدا کنند ۴
امروز دیده اند ترا زاهدان شهر
فردا نماز خود همه باید فضا کنند ۵
در حیرتم که راهروان طریق عقل
خود را اسیر دام تعلق چرا کنند ۶
اهل وفا نیند فضولی پری رخان
هرگز طمع مدار که با تو وفا کنند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۱۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۸ - دل درون سینه دردت را بجان می پرورد
گوهر بعدی:شماره ۱۸۰ - بی وجه نمی گریم گریه سببی دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.