هوش مصنوعی: این متن شعری است که به موضوع عشق و رنج‌های آن می‌پردازد. شاعر از بی‌وفایی معشوق و دردهای عاشقانه می‌گوید و اشاره می‌کند که اهل دل، حتی در رنج نیز وفادار می‌مانند. همچنین، انتقادی به دنیای مادی و تعلقات آن دارد و از فضیلت‌های معنوی سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج عشق و انتقاد از جامعه نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۷۹ - گر بند بند ما چو نی از هم جدا کنند

گر بند بند ما چو نی از هم جدا کنند
به زانکه در غمت ز فغان منع ما کنند ۱

خوبان نمی کنند وفایی بعاشقان
خوبند بهر آنکه همیشه جفا کنند ۲

بینند روی شاهد مقصود اهل دل
گر توتیای دیده ازان خاک پا کنند ۳

جان نیست جز امانت تو نزد عاشقان
وقتست جان من بتو یک یک فدا کنند ۴

امروز دیده اند ترا زاهدان شهر
فردا نماز خود همه باید فضا کنند ۵

در حیرتم که راهروان طریق عقل
خود را اسیر دام تعلق چرا کنند ۶

اهل وفا نیند فضولی پری رخان
هرگز طمع مدار که با تو وفا کنند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۷۸ - دل درون سینه دردت را بجان می پرورد
گوهر بعدی:شماره ۱۸۰ - بی وجه نمی گریم گریه سببی دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.