شماره ۱۸۰ - بی وجه نمی گریم گریه سببی دارد

بی وجه نمی گریم گریه سببی دارد
بر حال دلم گریان حال عجبی دارد ۱

آن شوخ کمان ابرو با من نزند حرفی
افکند بابرو چین گویا غضبی دارد ۲

تا زنده بود هرگز از جان نکشد منت
هرکس که بدل ذوقی از نوش لبی دارد ۳

جنت طلبد زاهد ما روضه کویت را
از بخت بقدر خود هرکس طلبی دارد ۴

از حال دلم بی خود ای شمع چه می پرسی
دور از مه رخسارت روزی چو شبی دارد ۵

پا کرده ز سر آید هر دم بسر کویت
طفلست در اشکم اما ادبی دارد ۶

خوانند فضولی را گه عاشق و گه عارف
مشهور جهانست او هر جا لقبی دارد ۷