هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و محبت سخن میگوید و ارزش آن را در زندگی بیان میکند. او عشق را هنری میداند که تنها صاحبان نظر و ثابتقدمها میتوانند به آن دست یابند و از غم و اندوه عشق به عنوان نشانهای از اصالت یاد میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مضامین شعری ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۱۸۴ - خوش آنکه غم سیمبری داشته باشد
خوش آنکه غم سیمبری داشته باشد
وز غم همه دم چشم تری داشته باشد ۱
صاحب نظر آنست که چون چشم گشاید
با ماه لقایی نظری داشته باشد ۲
ثابت قدم آنست که غافل ننشیند
در کوی محبت گذری داشته باشد ۳
هر بی خبری را چه کنم بنده آنم
کز حال دل من خبری داشته باشد ۴
با هیچ هنر نیست پسندیده من کس
گر عشق بورزد هنری داشته باشد ۵
سهلست فراغت سک آنم که همیشه
غمگین دل و خونین جگری داشته باشد ۶
جان نذر غم عشق تو کردست فضولی
حاشا که خیال دگری داشته باشد ۷
وز غم همه دم چشم تری داشته باشد ۱
صاحب نظر آنست که چون چشم گشاید
با ماه لقایی نظری داشته باشد ۲
ثابت قدم آنست که غافل ننشیند
در کوی محبت گذری داشته باشد ۳
هر بی خبری را چه کنم بنده آنم
کز حال دل من خبری داشته باشد ۴
با هیچ هنر نیست پسندیده من کس
گر عشق بورزد هنری داشته باشد ۵
سهلست فراغت سک آنم که همیشه
غمگین دل و خونین جگری داشته باشد ۶
جان نذر غم عشق تو کردست فضولی
حاشا که خیال دگری داشته باشد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۱۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۳ - لطیفست آن پری آن به که از مردم نهان آید
گوهر بعدی:شماره ۱۸۵ - گفتمش دل ز غمت زار و حزین می باید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
