شماره ۱۸۵ - گفتمش دل ز غمت زار و حزین می باید

گفتمش دل ز غمت زار و حزین می باید
گفت آری سخن اینست چنین می باید ۱

گفتمش چشم تو در گوشه ابرو چه خوشست
گفت پاکیزه نظر گوشه نشین می باید ۲

گفتمش بهر چه از من بربودی دل و دین
گفت شیدای بتان بی دل و دین می باید ۳

گفتم افتاده خود را بچه سان می خواهی
گفت رسوا شده روی زمین می باید ۴

گفتمش نور خدا در مه رویت پیداست
گفت پیداست ولی چشم یقین می باید ۵

گفتم از چین سر زلف خودم تاری بخش
گفت این دلشده را نافه چین می باید ۶

گفتمش هست فضولی ز غلامان درت
گفت کو شاهد او داغ جبین می باید ۷