هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از درد عشق، رنجهای دل و آرزوی وصال معشوق سخن میگوید. شاعر از آتش عشق، پاکی دل، شوق دیدار و رنجهای ناشی از فراق مینویسد و با تصاویر زیبایی مانند تیغ فلک، سرو قامت و خاک راه، احساسات خود را بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی احساسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۹۱ - گر فلک با تیغ کین بر سینه ام چاک افکند
گر فلک با تیغ کین بر سینه ام چاک افکند
دل ز چاک سینه ام آتش بر افلاک افکند ۱
خاک را بر سر توان برداشت از راه شرف
هر کجا آن سرو قامت سایه بر خاک افکند ۲
پاک کن دل را ز آلایش که سوز عشق را
هست این عادت که پرتو بر دل پاک افکند ۳
در دل و جان شوق لعلت را نهفتم آن منم
کاتشی را تا کند پنهان بخاشاک افکند ۴
از کمال ضعف من نبود عجب گر هستیم
اختلافی در میان اهل ادراک افکند ۵
چون دهد ناصح مرا از گریه تسکین در غمت
خاک راهت را مگر در چشم نمناک افکند ۶
چون نگه دارد فضولی شیشه دل را درست
زین همه سنگی که آن بدخوی بی باک افکند ۷
دل ز چاک سینه ام آتش بر افلاک افکند ۱
خاک را بر سر توان برداشت از راه شرف
هر کجا آن سرو قامت سایه بر خاک افکند ۲
پاک کن دل را ز آلایش که سوز عشق را
هست این عادت که پرتو بر دل پاک افکند ۳
در دل و جان شوق لعلت را نهفتم آن منم
کاتشی را تا کند پنهان بخاشاک افکند ۴
از کمال ضعف من نبود عجب گر هستیم
اختلافی در میان اهل ادراک افکند ۵
چون دهد ناصح مرا از گریه تسکین در غمت
خاک راهت را مگر در چشم نمناک افکند ۶
چون نگه دارد فضولی شیشه دل را درست
زین همه سنگی که آن بدخوی بی باک افکند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۰ - ناله گره از رشته کارم نگشاید
گوهر بعدی:شماره ۱۹۲ - نه تنها جان من دردی ز گل رخساره دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.