هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حسرت و دل‌بستگی شاعر به معشوق و طبیعت سخن می‌گوید. شاعر از اسارت دل در چنگال عشق، ناله‌های بلبل، حیرت عالم در برابر معشوق و امید به بخشش الهی می‌سراید.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.

شماره ۲۱۰ - دل اسیر لعل آن گلبرگ خندانست باز

دل اسیر لعل آن گلبرگ خندانست باز
کار من از دست دل چاک گریبانست باز ۱

گل دریده پیرهن بلبل فتاده در فغان
آن گل نورس مگر در سیر بستانست باز ۲

بست جانان صد گره بر زلف و اهل درد را
صد گره زان صد گره بر رشته جانست باز ۳

حیرت حالم ترا کردست غافل از حجاب
عالمی را چشم بر روی تو حیرانست باز ۴

مرغ دل را گر نه بگشادست تا دست صبا
وه چه واقع شد چرا زلفت پریشانست باز ۵

حقه لعل شکربارت شد از چشمم نهان
این نشان حقه بازیهای دورانست باز ۶

مگذران عمر گرامی را فضولی در خطا
گر چه می دانی در امید غفرانست باز ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۰۹ - دلا بمهر رخش دیده پر آب انداز
گوهر بعدی:شماره ۲۱۱ - شمع بزم بهجتم مهر مه روی تو بس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.