هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از حافظ، درد و رنج انسان در دنیای فانی را بیان میکند و از نیاز به باده (نماد عشق الهی) برای گشودن زبان و بیان رازها سخن میگوید. شاعر از ناپایداری دنیا و اهمیت رهایی از قید علایق مادی میگوید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از نمادهای پیچیده مانند 'باده' و 'دنیای فانی' ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از ابیات نیاز به دانش ادبی و فلسفی پایه دارند.
شماره ۲۱۶ - یارب بحق حرمت رندان درد نوش
یارب بحق حرمت رندان درد نوش
ما را میفکن از نظر پیر می فروش ۱
می نیست آب دانه انگور بلکه هست
خون دلی ز جور فلک آمده بجوش ۲
اخبار ساکنان سراپرده فناست
هر غلغله که می رسد از جوش می بگوش ۳
باده فتاده است بجوش از خروش چنگ
وز جوش باده چنگ فتادست در خروش ۴
ساقی بیار باده که بگشایدم زبان
گویم ترا که از چه سبب مانده ام خموش ۵
بازار دهر را همه بر هم زدیم نیست
جز باده جوهری که بریزد بنقد هوش ۶
قید علاقه هست فضولی کمال عیب
زنهار پرده ز تجرد باو مپوش ۷
ما را میفکن از نظر پیر می فروش ۱
می نیست آب دانه انگور بلکه هست
خون دلی ز جور فلک آمده بجوش ۲
اخبار ساکنان سراپرده فناست
هر غلغله که می رسد از جوش می بگوش ۳
باده فتاده است بجوش از خروش چنگ
وز جوش باده چنگ فتادست در خروش ۴
ساقی بیار باده که بگشایدم زبان
گویم ترا که از چه سبب مانده ام خموش ۵
بازار دهر را همه بر هم زدیم نیست
جز باده جوهری که بریزد بنقد هوش ۶
قید علاقه هست فضولی کمال عیب
زنهار پرده ز تجرد باو مپوش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۱۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۵ - ز عشقت ناله زاری که من دارم ندارد کس
گوهر بعدی:شماره ۲۱۷ - پیش تو گل از شرم سرانداخته در پیش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.