هوش مصنوعی: این شعر به موضوع عشق و رنج‌های ناشی از آن می‌پردازد. شاعر از بی‌قراری خود در عشق و بی‌توجهی معشوق سخن می‌گوید و به مقایسه‌ای بین عاشق و معشوق اشاره دارد. همچنین، او از گذشتگان مانند وامق و مجنون یاد می‌کند و بیان می‌کند که عشق همیشه با رنج و خار همراه است. در نهایت، شاعر عشق را تنها روزگار خوش زندگی می‌داند.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و رنج‌های عاطفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اشاره به شخصیت‌های اساطیری مانند وامق و مجنون نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۲۳۷ - یارست فارغ از من و من بی قرار عشق

یارست فارغ از من و من بی قرار عشق
کار منست ناله و اینست کار عشق ۱

نو عاشقم سزد که دل چاک من بود
اول گلی که می شکفد از بهار عشق ۲

ای دل بیا که وامق و مجنون گذشته اند
برخاسته است خار و خس از رهگذار عشق ۳

دردا که هست دلبر من طفل و پیش او
نی هست قدر عاشق و نه اعتبار عشق ۴

گلها اگر دمد ز سر خاک تربتم
باشد هنوز در دل من خار خار عشق ۵

در دهر نیست روز خوش و روزگار خوش
الا که روز عاشقی و روزگار عشق ۶

رسوا کنون نگشت فضولی ز عشق یار
هرگز نبوده این که نبودست یار عشق ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۳۶ - در ره عشق بتانست رفیقم توفیق
گوهر بعدی:شماره ۲۳۸ - بود درد دل از سودای عشقت حاصل عاشق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.