شماره ۲۴۰ - کرد از خون جگر چرخ تنم را نمناک

کرد از خون جگر چرخ تنم را نمناک
که ز من گرد نیابد چو مرا سازد خاک ۱

اثر باده نابست که در سر درد
بی جهت نیست که می خیزد و می افتد تاک ۲

همه دم بر سر من سنگ بلا می آرد
مگر از آه دلم ریخت بنای افلاک ۳

هست مضمون خط سبزه خاک لحدم
آرزوی خط سبزی که مرا کرد هلاک ۴

گر کنی ز آلایش می خود چه عجب
هست دامان مسیح از همه آلایش پاک ۵

چاک چاکست مرا سینه و مهر رخ او
می زند تیغ دگر بر دل من از هر چاک ۶

مردم چشم فضولی ز رخت یافته ذوق
کم مباد از جهان مردم صاحت ادراک ۷