شماره ۲۴۱ - ای از تو بی دلان را درمان درد حاصل

ای از تو بی دلان را درمان درد حاصل
ما نیز دردمندیم از ما مباش غافل ۱

ننشست گرد راهت با ما ز سربلندی
بااین روش که دارد کی می رسد بمنزل ۲

این داغهاست خونین بر سینه پرآتش
یا شعله ها که سر زد دور از تو ز آتش دل ۳

از صبر نیست گر من بر سر نمی کنم خاک
دریای محنتم را دشت فناست ساحل ۴

شکر خدا نمردم وین هر دو آزمودم
شهدیست مرگ نافع زهریست هجر قاتل ۵

اشکم روان و از پی سوی تو می دود دل
گویا که می کشندش از پیش با سلاسل ۶

حیرت مکن فضولی از آتش درونم
کایینه دلم را شمعیست در مقابل ۷